WebRTC to technologia przeglądarkowa stworzona do rozmów wideo w czasie rzeczywistym i przesyłania plików peer-to-peer. Aby połączyć dwa komputery bezpośrednio, musi poznać wszystkie adresy sieciowe, pod którymi każda ze stron może być osiągalna, więc pyta publiczny serwer STUN: „jaki adres IP ma to połączenie widziane z zewnątrz?” i zbiera odpowiedź jako kandydata ICE. Ta wymiana odbywa się zwykle niewidocznie między dwiema stronami rozmowy — ale dowolna witryna może ją także po cichu uruchomić w tle, odczytać kandydatów i wydobyć z nich Twoje adresy.

Staje się to problemem prywatności szczególnie dla użytkowników VPN. VPN przekierowuje zwykły ruch HTTP przez swój tunel, więc witryny widzą adres IP VPN-a zamiast Twojego. WebRTC rozmawia jednak z serwerem STUN własnym połączeniem, a w niektórych konfiguracjach to połączenie całkowicie omija tunel VPN — ujawniając Twój prawdziwy adres internetowy, mimo że pasek adresu sugeruje, iż jesteś „chroniony”. Nowoczesne przeglądarki próbują też ukryć adres sieci lokalnej, zastępując go losową, jednorazową nazwą mDNS kończącą się na .local zamiast surowym IP w rodzaju 192.168.1.5; ta zamiana to prawdziwa poprawa prywatności, a nie oznaka usterki.

To narzędzie przeprowadza dokładnie ten sam proces zbierania kandydatów ICE, który mogłaby uruchomić złośliwa strona, korzystając z dwóch niezależnych serwerów STUN dla pewności, i porównuje każdego zebranego kandydata publicznego z Twoim rzeczywistym adresem IP HTTP. Jeśli są zgodne, WebRTC nie ujawnia niczego ponad to, co widzi już każda witryna. Jeśli się różnią, a sądzisz, że korzystasz z VPN-a, ta rozbieżność jest wyciekiem — a rozwiązania powyżej wyjaśniają, jak go zamknąć w Twojej przeglądarce.

Ten test pokazuje tylko to, co ujawnia Twoja własna przeglądarka przez zbieranie kandydatów ICE w WebRTC; nie wykryje wycieków na poziomie systemu operacyjnego ani routera.